• Kobieta z niepłnosprawnym chłopcem na huśtawce. Żródło: www.fpl.org.pl

    Kobieta z niepłnosprawnym chłopcem na huśtawce. Żródło: www.fpl.org.pl

  • Mężczyzna malujący pędzlem trzymanym w ustach, źródło: www.fpln.org.pl

    Mężczyzna malujący pędzlem trzymanym w ustach, źródło: www.fpln.org.pl

  • Mężczyzna z sespołem Downa podający posiłek starszej kobiecie. Żródło: PWN Wydawnictwo Szkolne​

    Mężczyzna z sespołem Downa podający posiłek starszej kobiecie. Żródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

  • Mała dziewczynka zasłaniająca uszy. Źródło: https://morguefile.com/search/morguefile/2/deaf/pop

    Mała dziewczynka zasłaniająca uszy.  Źródło: https://morguefile.com/search/morguefile/2/deaf/pop

  • Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

    Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

  • Kobieta na wózku inwalidzkim z asystentem. Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

    Kobieta na wózku inwalidzkim z asystentem. Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

  • Kobieta i mężczyzna z zesopłem Downa w kawiarni. Kobieta na wózku inwalidzkim z asystentem. Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

    Kobieta i mężczyzna z zesopłem Downa w kawiarni. Kobieta na wózku inwalidzkim z asystentem. Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

             PIKON
PUNKT INFORMACYJNO-KOORDYNACYJNY dla OSÓB 
z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ, mieszkańców m.st. Warszawy

8.1. Przepisy Ustawy Prawo Oświatowe definiujące kształcenie specjalne oraz określające zasady jego organizacji.

8.1. Przepisy Ustawy Prawo Oświatowe definiujące kształcenie specjalne oraz określające zasady jego organizacji.

Ogólne wskazania dotyczące osób z niepełnosprawnościami- Zapisy w Ustawie z 14 grudnia 2016r.- Prawo Oświatowe (obowiązuje od 1.IX.2017r.).

Art. 1. System oświaty zapewnia:

pkt 1) realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju;

pkt 5) dostosowanie treści, metod i organizacji nauczania do możliwości psychofizycznych uczniów, a także możliwość korzystania z pomocy psychologiczno-pedagogicznej i specjalnych form pracy dydaktycznej;

pkt 6) możliwość pobierania nauki we wszystkich typach szkół przez dzieci
i młodzież niepełnosprawną, niedostosowaną społecznie i zagrożoną niedostosowaniem społecznym, zgodnie z indywidualnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi oraz predyspozycjami;

pkt 7) opiekę nad uczniami niepełnosprawnymi przez umożliwianie realizowania zindywidualizowanego procesu kształcenia, form i programów nauczania oraz zajęć rewalidacyjnych;

Art. 127

ust. 1. Kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież niepełnosprawne, niedostosowane społecznie i zagrożone niedostosowaniem społecznym, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Kształcenie to może być prowadzone w formie nauki odpowiednio w przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych, przedszkolach, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych i szkołach lub oddziałach integracyjnych, przedszkolach i szkołach lub oddziałach specjalnych, innych formach wychowania przedszkolnego i ośrodkach, o których mowa w art. 2 pkt 7.

ust.2. Indywidualnym obowiązkowym rocznym przygotowaniem przedszkolnym lub indywidualnym nauczaniem obejmuje się dzieci i młodzież, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej lub szkoły.

ust.3. Uczniowi objętemu kształceniem specjalnym dostosowuje się odpowiednio program wychowania przedszkolnego i program nauczania do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia.

Dostosowanie następuje na podstawie opracowanego dla ucznia indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego uwzględniającego zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, o którym mowa w ust. 10 – regulującym, że:  orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego i o potrzebie indywidualnego wychowania przedszkolnego lub indywidualnego nauczania - wydają zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym w poradniach specjalistycznych. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane formy kształcenia specjalnego, z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia niepełnosprawności intelektualnej.

ust. 4. W zależności od rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia niepełnosprawności intelektualnej, dzieciom i młodzieży, organizuje się kształcenie i wychowanie, które stosownie do potrzeb umożliwia naukę w dostępnym dla nich zakresie, usprawnianie zaburzonych funkcji, rewalidację i resocjalizację oraz zapewnia specjalistyczną pomoc i opiekę.

ust. 5. W publicznych i niepublicznych: przedszkolach i szkołach podstawowych, w tym specjalnych, innych formach wychowania przedszkolnego, specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodkach wychowawczych, ośrodkach rewalidacyjno-wychowawczych oraz poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych, które spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 19 pkt 1, mogą być tworzone zespoły wczesnego wspomagania rozwoju dziecka w celu pobudzania psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka, od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole, prowadzonego bezpośrednio z dzieckiem i jego rodziną.

Uwaga! doprecyzowanie wynikające z ww. ust. 19 pkt 1 - oznacza, że minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia warunki organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, w tym kwalifikacje wymagane od osób prowadzących wczesne wspomaganie, uwzględniając w szczególności przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym, a także formy współpracy z rodziną dziecka. Rozporządzenie jest ustalane w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw zdrowia oraz zabezpieczenia społecznego.

ust. 6. Dyrektorzy podmiotów, o których mowa w ust. 5 (czyli przedszkoli i szkół podstawowych, w tym specjalnych, innych form wychowania przedszkolnego, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradni specjalistycznych), mogą organizować wczesne wspomaganie rozwoju dziecka w porozumieniu z organami prowadzącymi.

ust. 7. Gmina może zorganizować bezpłatne dowożenie dziecka objętego wczesnym wspomaganiem rozwoju i jego opiekuna z miejsca zamieszkania dziecka do szkoły lub placówki, w której to wspomaganie jest prowadzone, a w razie potrzeby także bezpłatną opiekę nad dzieckiem w czasie dowożenia.

ust. 8. Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka organizuje się w jednym podmiocie, który ma możliwość realizacji wskazań zawartych w opinii, o której mowa w ust. 10.

ust. 10. Opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka wydają zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym w poradniach specjalistycznych.

=====

Materiał opracował Zespół Ekspertów Punktu Informacyjno-Koordynacyjnego dla Osób z Niepełnosprawnościami:

dr Teresa Serafin
prof. oświaty Lidia Klaro-Celej
mgr Barbara Szostak

 

ZamknijNa tej stronie internetowej wykorzystywane są pliki cookies zbierane do celów statystycznych i wykorzystywane do poprawnego działania serwisu www.
Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies można zmienić w ustawieniach przeglądarki - niedokonanie zmian ustawień przeglądarki jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie.