• Kobieta z niepłnosprawnym chłopcem na huśtawce. Żródło: www.fpl.org.pl

    Kobieta z niepłnosprawnym chłopcem na huśtawce. Żródło: www.fpl.org.pl

  • Mężczyzna malujący pędzlem trzymanym w ustach, źródło: www.fpln.org.pl

    Mężczyzna malujący pędzlem trzymanym w ustach, źródło: www.fpln.org.pl

  • Mężczyzna z sespołem Downa podający posiłek starszej kobiecie. Żródło: PWN Wydawnictwo Szkolne​

    Mężczyzna z sespołem Downa podający posiłek starszej kobiecie. Żródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

  • Mała dziewczynka zasłaniająca uszy. Źródło: https://morguefile.com/search/morguefile/2/deaf/pop

    Mała dziewczynka zasłaniająca uszy.  Źródło: https://morguefile.com/search/morguefile/2/deaf/pop

  • Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

    Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

  • Kobieta na wózku inwalidzkim z asystentem. Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

    Kobieta na wózku inwalidzkim z asystentem. Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

  • Kobieta i mężczyzna z zesopłem Downa w kawiarni. Kobieta na wózku inwalidzkim z asystentem. Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

    Kobieta i mężczyzna z zesopłem Downa w kawiarni. Kobieta na wózku inwalidzkim z asystentem. Mężczyzna z zespołem Downa wykonujący prace biurowe. Źródło: PWN Wydawnictwo Szkolne

             PIKON
PUNKT INFORMACYJNO-KOORDYNACYJNY dla OSÓB 
z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ, mieszkańców m.st. Warszawy

problem 6 - "25 i co dalej" - kampania społeczna na rzecz dorosłych niepełnosprawnych

25 lat i co dalej? Nowy etap w życiu,  rozpoczęcie kariery zawodowej, wejście w dorosłość i podjęcie wiążących się z nią wyzwań? Nie dla wszystkich. Dla osób z niepełnosprawnością intelektualną i sprzężoną 25. urodziny to nie powód do świętowania, lecz koniec dobrego, bezpiecznego etapu życia, zagrożenie zepchnięciem na margines życia społecznego.

 

Na problem dorosłych osób ze znaczną niepełnosprawnością intelektualną połączoną
z niepełnosprawnością ruchową,  wzrokową czy słuchową, ograniczeniami w komunikowaniu się, a także osób z autyzmem i całościowymi zaburzeniami rozwoju chce zwrócić uwagę Stowarzyszenie Tęcza, które od listopada 2016 prowadzi kampanią społeczną „25 i co dalej?” Jest to głos środowiska wielu organizacji skupionych w Warszawskim Forum Inicjatyw na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną. Poprzez podjęte działania, twórcy kampanii podkreślają, że osoby nawet z najgłębszą niepełnosprawnością mają prawo do bezpiecznej przyszłości i możliwości rozwoju po zakończeniu etapu edukacji.

 

Niestety wciąż brakuje odpowiedniego systemu, który mógłby im to zapewnić. Wejście
w dorosłość to dla osób z niepełnosprawnością intelektualną i sprzężoną oraz ich rodzin początek osobistego i rodzinnego dramatu. Dlaczego? W okresie edukacyjnym (od 6. do 25. roku życia dziecka) rodzice mogą normalnie funkcjonować, prowadzić aktywność zawodową, gdyż ich dzieckiem zajmują się w ciągu dnia fachowcy, specjaliści, nauczyciele. Po 19 latach nauki, inwestowania w ich rozwój, nabywania różnych umiejętności i kompetencji, podopieczni zostają nagle pozbawieni wsparcia, co praktycznie oznacza regres
w funkcjonowaniu społecznym. Z dnia na dzień, w momencie skończenia 25 lat, trafiają
w pustkę społeczną:  muszą pożegnać się z ośrodkiem szkolnym, który przez wiele lat był miejscem aktywności i rozwoju. Zostają sami ze swoimi rodzicami, skazani na samotność, izolację, wykluczenie.

 

Ponadto ta grupa osób obciążona jest przewlekłymi chorobami somatycznymi, część z nich to osoby autystyczne, a także osoby z zaburzeniami zachowania. Wymagają pełnej 24-godzinnej opieki i wsparcia w każdej sferze codziennego życia – przy poruszaniu i komunikowaniu się, toalecie, ubieraniu, jedzeniu. Opieka nad nimi jest niezwykle wyczerpująca zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Z uwagi na skomplikowaną niepełnosprawność, niesamodzielność, często całkowitą zależność od innych, a także niezdolność do podjęcia pracy, zazwyczaj nie uzyskują pomocy w Środowiskowych Domach Samopomocy czy w Warsztatach Terapii Zajęciowej.

 

W Warszawie jest niewystarczająca liczba placówek dla osób dorosłych z głęboką, sprzężoną niepełnosprawnością, a takich osób – absolwentów szkolnictwa specjalnego - będzie przecież przybywać.  Finanse tych nielicznych placówek zależą od dotacji (nie ma stałych źródeł finansowania) i są zdecydowanie zbyt małe w stosunku do potrzeb tej grupy osób, które często wymagają wsparcia „jeden na jeden”.

 

W ramach kampanii „25 i co dalej?” powstał 30-sekundowy film ukazujący w symboliczny sposób 25. urodziny młodej, niepełnosprawnej kobiety, która z lękiem wkracza w przyszłość. Projekt sfinansowany został ze środków Wojewody Mazowieckiego.  Film można zobaczyć np. tu: https://www.youtube.com/watch?v=JudFUMjOhLk

 

Powstała także petycja do polskiego rządu, której celem jest zwrócenie uwagi władz na rosnące problemy dorosłych niepełnosprawnych. Można ją podpisać za pośrednictwem strony: www.25icodalej.pl

 

Konieczne jest stworzenie planu systemowego wsparcia dla tej grupy osób:

- zapewnienie odpowiedniej liczby miejsc w placówkach dziennych o charakterze edukacyjno-rehabilitacyjnym blisko miejsca zamieszkania (np. jedna w dzielnicy);

- finansowanie  adekwatne do potrzeb osób z niepełnosprawnością;

- stworzenie dostępu do usług asystenta osoby niepełnosprawnej;

- wsparcie wytchnieniowe dla opiekunów;

- stworzenie środowiskowych sieci wsparcia wokół rodzin.

 

Petycja nawiązuje do art. 19 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, ratyfikowanej przez Polskę 6 września 2012 roku – „osoby niepełnosprawne będą miały dostęp do szerokiego zakresu usług świadczonych w domu, w miejscu usług wsparcia w ramach społeczności lokalnej, w tym do pomocy osobistej niezbędnej do życia w integracji społecznej, która także pozwoli na zapobieganie izolacji i segregacji społecznej”. Petycja powstała w odpowiedzi na wzrastające zaniepokojenie i głosy środowiska rodzin/opiekunów najbardziej niesamodzielnych osób z niepełnosprawnością sprzężoną.

 

 W 2016 roku  Kampanię "25 i co dalej?"  (Kampania społeczna przeciw wykluczeniu z życia społecznego dorosłych osób z niepełnosprawnością złożoną oraz ich rodzin) prowadziło Stowarzyszenie Tęcza w oparciu o środki z wojewody mazowieckiego.

 

Aktualnie, Biuro Pomocy i Projektów Społecznych Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, jako lider oraz Stowarzyszenie „Otwarte Drzwi” i Fundacja Pomocy Ludziom Niepełnosprawnym, jako partnerzy, aplikują w ramach projektu unijnego POWER  projekt pt. Warszawski zintegrowany model wsparcia środowiskowego osób dorosłych z niepełnosprawnością intelektualną, uwzględniający ten problem.                          

Anna Witarzewska

Ekspert PIKON

 

ZamknijNa tej stronie internetowej wykorzystywane są pliki cookies zbierane do celów statystycznych i wykorzystywane do poprawnego działania serwisu www.
Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies można zmienić w ustawieniach przeglądarki - niedokonanie zmian ustawień przeglądarki jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie.